فرار عروسکی- پروژه شماره یک – گازو در قلعه نمی ماند
در هفته ی دوم مرداد ماه 89، گروه «فرار عروسکی» به نجات گازو (از یاران ناراضی حسن صباح) رفتند. برنامه ی نجات در دامنه کوه الموت آغاز شد و پس از سه شبانه روز، گروه موفق به فراری دادن گازو از قلعه ی الموت می شوند.
قلعه ی الموت کجاست؟
قلعه الموت یا قلعه حسن، نام مشهورترین دژ کوه های الموت (در نزدیکی شهر قزوین) است که در سال 471 هجری شمسی توسط حسن صباح تصرّف و به مرکز فرماندهی او تبدیل شد. این قلعه بر فراز صخره ای به ارتفاع 2100 متری از سطح دریا ساخته شده و در هر چهارسویش پرتگاه است. حسن صبّاح که او را یکی از یاران دبستانی ِ دو دانشمند بزرگ ایران زمین (خیّام نیشابوری و خواجه نظام الملک) می دانند، از این قلعه نهضتی را پایه گذاشت که تا 95 سال پس از آن ادامه داشت. آنها که به فداییان باطنی مشهور بودند، بیش از پنجاه نفر از سران و پادشاهان دشمن خود را به شیوه انتحاری از بین بردند. فداییان باطنی که در غرب بیشتر به حشَاشین نامیده شده اند، قلعه های زیادی در ایران آن زمان تصرّف نمودند امّا الموت، مخوف ترین آنها بود. چنانکه به مدّت 35 سال هیچ غریبه ای قادر به نفوذ در آن نشد.
گازو کیست؟
در میان گروه حسن صبّاح، مرد جوان و درازقامتی به نام گازو وجود داشت که دلش با فداییان باطنی نبود. «نظم و وفاداری محض» دو عامل موفقیت پیروان بی رحم ِ حسن صبّاح بود که گازو هیچ کدام را دوست نداشت. گازو، صورتی تخت و استخوانی، دست و پای دراز و لق لقی و سبیل کشیده داشت. او برخلاف هم مسلکانش، موسیقی را دوست داشت و می شود تصوّر کرد که سازی را در جایی اطراف قلعه، (شاید در قبرستان «اسبه کله چال») چال کرده بود و پنهانی می نواخت (روایتهای موجود، از شیپور تا سه تار را در بر می گیرد). گازو از چاله ی زیر بازوی نوزاد آدمیزاد خوشش می آمد و برای همین دوست داشت بچّه داشته باشد. اما افراد صبّاح اجازه نداشتند ازدواج نمایند و محبّت ِجانبی اختیار کنند! گازو دلتنگ چیزهایی بود که در قلعه ی الموت ممنوع بود. در اطراف الموت دریایی نبود که گازو بتواند نامه های دلتنگی اش را در بطری بگذارد و شنا دهد. بنابراین کاغذهایش را به تیری می بست و با کمان به دوردست می انداخت. نامه هایش اغلب چنین وضعی داشت: «سلام. من گازو هستم. نمی توانم بگویم کجایم اما جای خوبی نیست». البته واضح است که در تاریخ در مورد سرنوشت تیرنامه های او چیزی نیامده است. گازو رزم آوری ناشی بود که همیشه نمی دانست برای چه می جنگندند و اصلاً چرا باید بجنگند. وقتی با اسب از رودخانه می گذشتند، شلوارش پر از آب می شد و گیوه هایش را رود می بُرد (از بس پاهای درازی داشت). فقط گازو بود که می توانست در حین سوارکاری به اسبش هویج بدهد (از بس دستهای درازی داشت). یک روز گازو تصمیم گرفت از قلعه برود و برای خودش زندگی کند. سه روز پس از آن روز، گازو از قلعه رفت و سرنوشتش به آدمهای ساده ای شبیه شد که فداییان فرقه ای نیستند امّا همانجوری زندگی می کنند که خود دوست دارند.
ما کیستیم؟
گروه «فرار عروسکی» در ماجرای فراری دادن گازو، هفت نفر عضو داشته است. برای تحقّق این هدف، گروه به مدّت سه شبانه روز در روستای گازرخان (پانصد متری قلعه) اقامت گزیدند و پس از ساخت گازو، او را از فراز قلعه ی الموت به دوردستهای دور فراری دادند. این که پایان کار گازو به کجا انجامیده برکسی معلوم نیست چون قصّه باف، ادامه ی این داستان خیالی را ننوشته است. امّا برنامه ی بلندمدّت گروه «فرار عروسکی» ، برای فراری دادن عروسکهایی که دوست دارند جور دیگری زندگی کنند، پس از گازو نیز ادامه خواهد یافت.
[اگر نمی توانید عکس ها را ببینید، به خاطر فیلترشدن ِسایت عکس های بلاگ اسپات از سوی مخابرات است.]
[اگر نمی توانید عکس ها را ببینید، به خاطر فیلترشدن ِسایت عکس های بلاگ اسپات از سوی مخابرات است.]
Project No.1 – Gazo doesn't stay at the castle!
Puppet Run group went to rescue Gazo (Hassan Sabbah's unpleased henchman) on the first week of August 2010. Rescue program started from Alamoot mountain, and after three days and night Gazo was ran away successfully by the group.
Where is Alamoot Castle?
"Alamoot castle" or "Hassan Castle" is one of the most famous castles of Alamoot , near to Qazvin, that was occupied by Hassan Sabbah in 1093 and changed to his headquarters. This castle is built on top of a cliff over 2010 height of sea surface, and is completely surrounded by precipices. Hassan Sabah, who is called at the same generation and also the classmate of two famous Iranian scientists (Khayyam Neishabouri & Khaje Nezamolmolk), made a new movement at the castle which lasted until 95 years later.
They were notorious to inherent devotees killed more than fifty of their opponent way. Inherent devotees (who are famous as Assassins in the west) were occupied lots of castles of Iran at that time but Alamoot was the most frightening of them. As no stranger was able to penetrate in it during 35 years.
Who is Gazo?
There was a young, tall man among Hassan Sabbah's group whose name was Gazo and he didn't accept Assassins. Two important elements of success of Hassan Sabbah's cruek henchmen were "pure loyalty and order". In fact Gazo liked none of them. Gazo had a flat boney face; loose long hands and huge feet with a long mustache. He against his fellows liked music. There are different stories about his affection to music. It's said he had hidden a horn or maybe another musical instrument in a pit somewhere around the house and played it secretly. Gazo liked the holes which are under infants' elbows very much and because of this loved to have a baby, But Sabbah's henchmen weren't allowed to marry and be loved!
Gazo missed all the things which were banned at the castle. There was no sea around Alamoot: therefore, he couldn't put his lovely letters in a bottle and flow it across the water. So he fastened his letters to an arrow and shoot them to far lands. He always wrote on his letters "hello! I am Gazo. I can't say where I am but it's not a good place." Of course it's clear that nothing is written about his letter's fate in the history. Gazo was a naive fighter and he never knew why he fights and for what he should fight. His feet were too big and his shoe wears weren't fit; therefore, whenever he rode cross the river his cotton shoes fell into it and his pants overflowed with water. He was the only person who was able to give carrot to his horse while riding because his hands were too long and big. One day Gazo decided tp run away from castle and make his own living. Three days after that day he escaped from the castle, and because like every other human beings who are not devotee of any sect and just live in a way that they like.
Who are we?
"Puppet Run" group in escaping Gazo consisted of seven members. Regarding to this aim, the group members stayed three days and night in Gazorkhan village (500 meter of Alamoot Castle) and after making Gazo, ran away him from Alamoot Castle to far far lands. The storyteller hasn't written the end of this imaginary story; So nobody knows about Gazo's destiny. But after Gazo the long-term program of "Puppet Run" group will continue in order to help in running away all the puppets who want to live in another way.
Participants:
Haleh Moadabiam
Negin Mahzoon
Sara Ilbeygi
Ji Hey Yoam
Arvin Ilbeygi
Amin Haghrah
Tooraj Khamenehzadeh
Tooraj Khamenehzadeh
Some snapshots from Gazo Project:
No comments:
Post a Comment